STIG IN DE GASKAMER

'Hoe groot is de afstand
tussen de literatuur en het lijden'

Stig Dagerman. 'Duitse herfst'

I

De hemel. dat weet hij nu bijna zeker.
heeft zich over de ogen van grootvader
gesloten. die daar zomaar, doodgewoon, zat.
bloed en messteken overal in de kamer.

een lichaam is nooit groot genoeg voor
de angst. voor de liefde, een eiland altijd te klein.
jaar in jaar uit, van kamer tot kamer,
op zoek te gaan. hebben stoelen soms

je trage wanhoop gedragen. want je schrijft,
en dat is voorlopig je enigste zekerheid.
of je reist. volgt sporen van verdwenen
treinen. verleden jaar nog, hier op het perron

II

van Berlijn. gingen mensen naar links, en
mensen naar rechts. alsof het woorden zijn,
die men onder witte sneeuw doet verdwijnen.
en je schrijft. hoewel schrijven nu, evenzeer

een wanhoop is geworden, om het hart te
raken van de wereld. Maar waar is dat hart,
Stig, en waar is die wereld?. en eens
je dat zeker weet, ga je weer naar de garage,

en je denkt aan het duister. daarbinnen.
in die wereld. en de cirkel waarin de
glascrystallen vallen. de hemel. doorheen
het gat erboven bekeken. wordt alsmaar

groter. kan bijna niets meer zijn.
kan bijna niets meer zijn. dan leegte.

 

 

 

Kort Nieuws : Bundels beschikbaar / Bibliografie bijgewerkt / 10 nieuwe gedichten in Het Liegend Konijn / Leopold M. op Literaire Living 2012 /

 

© Leopold M. Van den Brande, 2012, “alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvuldigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur”.