DIALOOG

“Death is a dialogue between
The spirit and the dust”.

EMILY DICKINSON

 

I.

Ik ben in jou geborgen. boven is de
hemel, onder is de aarde. die ooit door
ons zijn heengevallen. zo diep zien wij
in elkaars ogen, onze lichamen liggen ;

en elke samenhang, elk samenvallen dan,
is voorgoed gebroken. onze lippen vinden
alleen nog ontbinding, en woorden die
alle taal, elke zin hebben verloren ;

toch heb ik tot jou gesproken. geluisterd
naar het stof. uit dit landschap, de vier
hoeken van de wind, mijn lichaam schrijvend
weer bijééngebracht. alles weggegeven

om alleen het zelfbehoud over te houden:
volmaaktheid van de grafsteen, waarin
alles staat geschreven.de naam gedragen,
het lichaam voorgoed afgelegd ,

en de getallen, waarin het levenslot
als in een cijferslot lijkt stilgevallen.

 

II.

Ik ben in jou geborgen. duistere dagen
en heldere nachten lang.waardoor wij
zijn heengegaan. want wat jij zegt ,
gaat ook door mij heen. maar nooit

lag alles zo verlaten. gedachten lijken
afgesproken met ervaringen daarna. zoals
de woorden met de gedichten. lichamen
met de lichamen erna. hoe kan dit

het heden zijn, en de pijn zo lang geleden.
tijd waait door elkaar; teksten liggen voor mij,
verspreid over de aarde. de grond der dingen
blijkt dieper te liggen, dan de taal kan gaan.

Ik ben in jou geborgen. onder in de
hemel, boven in de aarde. die over ons
zijn heengevallen. tot wij aan het licht
komen. met de hand die heeft geschreven

heel even aan het licht komen. steeds
lichter, in de woorden, in het hoofd,
uit ons lichaam te voorschijn komen.

 

 

 

© Leopold M. Van den Brande, 2012, “alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvuldigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur”.